پیچ جوش و مهره پرچ دو روش پرکاربرد در اتصال قطعات هستند که در بسیاری از صنایع مورد استفاده قرار میگیرند. هر دو این روشها ویژگیها و کاربردهای منحصر به فردی دارند و انتخاب بین آنها بستگی به نوع پروژه و نیازهای خاص آن دارد.
پیچ جوش
پیچ جوش یا استاد ولد (Stud Weld) نوعی اتصالات صنعتی است که برای اتصال قطعات مختلف به یکدیگر استفاده میشود. در این نوع اتصال، یک سر پیچ به صورت مستقیم و با استفاده از حرارت به سطح فلزی جوش داده میشود. به عبارت دیگر، گل پیچ همانند یک جوش غیر قابل باز شدن عمل میکند و تنها از طریق رزوه پیچ میتوان آن را باز یا بسته کرد.
پیچ جوش یک محصول جوشکاری است که پیچ را به صفحه های فلزی فولاد نرم ، استیل ، فولاد ضد زنگ ، آلومینیوم و برنج متصل می کند .
مهره پرچ
مهره پرچ نوعی اتصال دهنده مکانیکی است که برای اتصال دو یا چند قطعه به یکدیگر استفاده میشود. در این روش، یک ساقه رزوه شده از یک طرف وارد سوراخ ایجاد شده در قطعات میشود و از طرف دیگر با استفاده از یک ابزار مخصوص، سر ساقه پهن شده و به صورت مکانیکی در سوراخ محکم میشود.
تفاوتهای ساختاری بین اتصال پیچ و پرچ
یکی از تفاوتهای اصلی بین اتصال پیچ و پرچ، نحوه عملکرد آنها است. پیچها قابلیت باز و بسته شدن دارند و به همین دلیل برای اتصالات موقتی مناسب هستند. اما پرچها اتصالات دائمی ایجاد میکنند و پس از قرار گرفتن، امکان جداسازی آنها بدون آسیب به قطعه وجود ندارد.